باسمه تعالی

چشمهای تو به دیوار بلند عشق

                         روزن سبزیست 

                                که من از آنجا

                                    در لحظه های مشتاقی

                                    به درون میخزم آهسته

و با دامنی از سیب سرخ راز بازمی گردم

          چشم های تو پنجره بلند ابدیت هستند

                                  تو چرا این پنجره را می بندی ؟

    زنده یاد حمید مصدق

نوشته شده توسط علی معلمی در یکشنبه 16 مهر 1385 ، ساعت 11:10 ق.ظ

باسمه تعالی

 به امیدی به سوی خانه لطف تو رو كردم

نوشته شده توسط علی معلمی در چهارشنبه 15 شهریور 1385 ، ساعت 09:09 ق.ظ

بستر بیماری 

همراز من !‌ ز ناله ی خود هر چند
 چشم تو را نخفته نمی خواهم
یك امشبم ببخش كه یك امشب
نالیدن نهفته نمی خواهم
 بر مرغ شب ز ناله ی جانسوزم
امشب طریق ناله بیاموزم
تب ، ای تب !‌ از چه شعله كشی در من ؟
آتش به خرمنم ز چه اندازی؟
شب ،‌ ای شب !‌ از سیاهی تو آوخ
 من رنگ بازم و تو نمی بازی
 مردم ز درد ، رنجه مرا بس كن
 بس كن دگر ، شكنجه مرا بس كن
عمری به سر رسید ، سراسر رنج
حاصل ز عمر رفته چه دارم ؟ هیچ
امشب اگر دو دیده فرو بندم
 از بهركودكان چه گذارم ، هیچ
 این شوخ چشم دختر گل پیكر
فردا كه را خطاب كند مادر ؟
راز درون تیره ی من داند
 این سایه یی كه بر رخ دیوار است
 این سایه ی من است و به خود پیچد
 او هم ، چو من ،‌ دریغ كه بیمار است
 آن پنجه های خشك ، چه وحشت زاست
 وان گیسوی پریش ، چه نازیباست
پاشدیه ام به خاك و ، نمی دانم
شیرین شراب جام چه كس بودم
بس ‌آرزو كه در دل من پژمرد
آهنگ ناتمام چه كس بودم ؟
در عالمی ز نغمه ی پر دردم
 آشوب دردخیز به پا كردم
 حسرت نمی برم كه چرا جانم
 سرمست از شراب نگاهی نیست
یا از چه روی ، این دل غمگین را
الفت به دیدگان سیاهی نیست
شد خاك ، این شرار و به دل افسرد
 وان خاك را نسیم به یغما برد
زین رنج می برم كه چرا چون من
محكوم این نظام فراوان است
 بندی كه من به گردن خود دارم
 دیگر سرش به گردن ایشان است
آری !‌ به بند بسته بسی هستیم
از دام غم نرسته بسی هستیم
همبندی های خسته و رنجورم
 پوسیدنی است بند شما ، دانم
فردا گل امید بروید باز
در قلب دردمند شما ،‌ دانم
گیرم درخت رنگ خزان گیرد
تا ریشه هست ، ساقه نمی میرد .

                                                     سیمین بهبهانی

با سلام خدمت شما دوستان عزیزم که همیشه بنده رو مورد لطف خودتون قرار میدین پست جدیدمو  مختص بیماران صعب العلاج  و لا علاج قرار دادم راستش هروقت صحبت بیماری به میون می آد یاد این حدیث از رسول اکرم (ص) می افتم که  فرمودند :

الصحت افضل النعم

تندرستی بالاترین نعمات است .

برای سلامتی همه مرضا علی الخصوص مریض منظور این حقیر از همه شما التماس دعای خیر دارم .

نوشته شده توسط علی معلمی در یکشنبه 11 تیر 1385 ، ساعت 10:07 ق.ظ